2 weken heb ik de laatste boodschap geschreven richting bewoonde ( beschaafde? ) wereld. Dringend tijd om een nieuwe boodschap de wereld in te sturen.
Ondertussen heb ik er 3 weken operatiekwartier opzitten. Verschillende operaties heb ik geobserveerd en nu toch al 6 keizersnedes geassisteerd. Begint nu toch al aardig te lukken! Spijtig genoeg lukt het niet meer om foto's te uploaden. Mijn kunsten komen dus niet op het wereldwijde web. Vreet jammer. Goed, bij deze is dit ook gezegd.
Vorige week enkele mooie en geslaagde operaties gezien. 1 van hen was een jongetje van 3 maand met een gezwel op zijn hoofd. Men hoopte dat het kapsel niet vergroeid was met de dura mater. Voor de vrienden die de dura mater niet kennen: Zoeket op! Men kon dit enkel weten, wanneer men het gezwel dus effectief ging openen. Zogezegd, zo gedaan! Na een klein half uur, bloed, zweet en tranen omdat het een zeer grote ingreep was bij een kleine baby kon het gezwel mooi worden verwijderd. Ongeveer 10 cm groot gevuld met een waterige vloeistof. Gelukkig niet vergroeid met de dura. Heb een foto, maar kan die jammer genoeg niet laten zien!
Verder gebeurde er een tragische operatie. Een zeer kritische patiënte van 45 jaar met extreme arteriele hypertensie. Men dacht aan perforatie van de darmen ( wat hier trouwens heel veel voorkomt. ). Men besliste dus om de buik te openen. Tijdens de operatie kreeg deze mevrouw een cardiac arrest. Ze overleefde het arrest door adrenaline en reanimatie. De operatie ging gewoon verder. Na de operatie kwam de patiënte niet bij van de toegediende anesthesie. Ook niet na het toedienen van anti dota. Meer en meer vertoonde mevrouw tekenen van een CVA en ze was ondertussen al in een coma gegaan. Na 6u ( ja na 6u!! ) waken en opinies van 7 verschillende artsen beslisten we om de patiente te blijven verzorgen in " recovery ". Ik stelde voor om de familieleden in te lichten omtrent de toestand en ze eventueel al afscheid te laten nemen. Je moet weten dat dit normaal absoluut niet het geval is, maar het werd zeer erg geapprecieerd door de familieleden.
Ik verzorgde haar ook enkele malen, maar na 3 dagen overleed mevrouw in haar slaap aan de gevolgen van de operatie hoogstwaarschijnlijk. Allemaal toch dramatisch. Heb de ganse operatie gevolgd, meehelpen reanimeren, nadien verzorgd. Deze stage valt echt niet te onderschatten.
Deze week gewerkt aan de paper voor Mijnheer Pattyn. Momenteel is deze bijna afgewerkt.
Onderwerp: Segregation and management of Healt Care Waste. Met dank aan Dr. Hassan, Dr. David Lyth en Richard.
We hebben deze week ook afscheid genomen van Tim, Georgina en John. ( Engelse Geneeskunde studenten ). Zalige gasten, zien we zeker nog terug in de toekomst. Als afscheid hebben we "samen" een geit gekocht en geslacht! De dag erna hebben het arme beest op den BBQ geroosterd en gegeten! Beestig!!
Voor het afsluiten nog enkele wist je datjes: Wist je dat ....
- We bijna 2 maand weg zijn en nog 1 maand te gaan hebben.
- Bram de trotste nonkel geworden is van Nora ( de trotse ouders zijn zus Sarah en schoonbroer Bram )
- Het regenseizoen nu echt aangebroken is. Toch nog een slordige 30 graden, maar minder zon.
- Het eindwerk definitief af is. Met dank aan Mevrouw Maerten, Dennis en Stephen.
- Ik nog als enige jongen overblijf tussen 12 vrouwen. Vreet jammer!
- Een bed door een Ugandese deur krijgen niet zo gemakkelijk is.
Volgende week laatste week operatiekwartier en dan trek ik drie dagen richting Kampala om er Makarere University en Mulago hospital te bezoeken. Keep in touch!!
Tot de volgenden ,
Bram
Geen opmerkingen:
Een reactie posten