Liefde voor het vak...

Oi,

We zijn ondertussen al in de maand mei terecht gekomen. Om precies te zijn: donderdag 13 mei.
In minder dan een maand zijn we terug in België. Het zal verschrikkelijk raar doen om terug te keren.
Op dit moment moeten we daar nog niet aan denken!

Vorige week mijn laatste week operatiekwartier afgewerkt. Deze stage was een zeer leerrijke en interessante stage, maar ik zou niet voor de rest van mijn leven in het operatiekwartier willen werken. Het contact met de patiënten is tot het minimum beperkt. Zowel op menselijk als verpleegkundige niveau. Maar dat is mijn mening. Andere kunnen daar anders over denken.

Deze week staan we dus op materniteit. Ik sta samen met Lien Opsomer, een studente vroedkunde van de KATHO die hier samen met ons drie maanden in Kagando verblijft. Eerst en vooral wil ik haar feliciteren met het werk dat ze hier verricht! Perfect!
Ondertussen heb ik de kans gekregen om verschillende bevallingen te assisteren aan haar zijde. Geweldige ervaring om een nieuw leven op de wereld te zetten. Mijn taak bestaat vooral uit het afklemmen van de navelstreng alsook doorknippen. Daarna moet de baby gewogen worden en warm gehouden worden. Dit zijn mijn taken bij het assisteren van een bevalling.
Soms gebeurd het dat er een patiënte moet klaar gemaakt worden voor een keizersnede. Die voorbereiding bestaat uit het plaatsen van een blaassonde en een IV lijn. Dit behoort allemaal tot mijn taken.
Het is een heel interessant beroep met veel verantwoordelijkheden.

Ondanks het nieuwe leven dat iedere dag op de wereld komt, zijn er ook mindere momenten beleefd deze week. Zo hebben we op woensdag een moeder verloren na de geboorte. Het kindje stelt het perfect, maar de moeder is helaas overleden. Na de geboorte begon de moeder verschrikkelijk te bloeden. We gaven medicijnen om de baarmoeder te doen samentrekken, maar die bleef bloeden. De moeder had op een bepaald moment zoveel bloed verloren dat haar hart het begaf en ik tot twee maal toe hartmassage heb moeten geven. Enkel Lien en ik waren bezig met deze patiënte. Verschrikkelijk om te zeggen, maar slechts één verpleegkundige assisteerde ons. Wij coördineerden de zorg en niet de verpleegkundigen van het verloskwartier. Het duurde heel lang voor een dokter ons hulp kwam bieden. We hebben zelfs moeten smeken! Lien en ik hebben dan zelfstandig beslist dat het tijd was om een totale abdominale hysterectomie uit te voeren. Men moest en zou kost wat kost de baarmoeder uithalen om de bloeding te stoppen. Na enig aandringen bij de chirurg stemde hij toch toe. Op ons verzoek verwijderde hij de baarmoeder. De bloeding stopte en de patiënte was stabiel. Deze morgen toen we aankwamen op het verloskwartier werd ons verteld dat de moeder deze nacht gestorven is ondanks het krijgen van 4 units bloed gedoneerd door familieleden.
Verschrikkelijk gewoon! Deze moeder was bevallen omstreeks 16u en om 19u30 stemde de chirurg ermee in om deze patiënte te transfereren naar het operatiekwartier. Na lang zagen van Lien en ik. Het is schandalig dat sommige verpleegkundigen gewoon bleven zitten tijdens de hartmassages en ook later op de avond niets deden. Lien en ik hebben de operatie bijgewoond en nadien naar huis terug gekeerd in de hoop dat alles goed zou komen, maar helaas...
We hebben gewerkt van 8u s morgens tot 21u s avonds. Maandag gewerkt tot 19u30. Omdat we het willen en door de LIEFDE VOOR HET VAK! Maar ook deels om de verantwoordelijkheden die sommige verpleegkundigen hier niet nemen te compenseren!

Hier eindigt deze stage op het verloskwartier. Volgende week loop ik stage op pediatrie en neonatologie.
Keeping you up to date!

Have fun and enjoy!
Voor de mensen met blok of examens binnenkort: SUCCES!

Grtz

Bram